Ana içeriğe atla

Kutlamaya Değil Mücadeleye

Cumhuriyet demek balo ve konser demek değildir. Bu seçkinciliğin halkta bir karşılığı yok. Cumhuriyetin kurduğu ve miras bıraktığı yüzlerce kurum emperyalizm ve onun yerli işbirlikçilerince yağmalandı, yağmalanıyor. Böyle bir ortamda kutlama değil mücadele gerekir.

Küreselleşme ile şekillenen düşünce kuruluşları bize içinde Atatürk olmayan bir Atatürkçülük ve içinde bağımsızlık fikrinin olmadığı bir Cumhuriyet dayatıyorlar.
Cumhuriyetin değerleri bağımsızlık, kamucu ve korumacı ekonomi, kendi fabrikasını kurma, kendi madenini işletme, aydınlanma, bilimsel gelişme, kadının toplumda yer alması, kız-erkek bütün çocukların eğitimden eşit yararlanması, çiftçinin emeği, işçinin alınteri demektir.
Karşı devrimle birlikte yaygınlaşan seçkinci, halktan kopuk, ülkenin yağmalanmasına ses çıkarmayan, bağımsızlığı imkansız bir şey olarak gören, küresel dünya düzenine uyum sağlamış içinde Mustafa Kemal olmayan şekilci bir Atatürkçülük bize yol gösteren rehber bir ideoloji değildir!
75 yıldır karşı devrim saldırısı altında olan, özünden uzaklaşmış, emperyalist işbirlikçi zihniyetin yağması altında ki Cumhuriyet'i sahiplenmek hepimizin boynunun borcudur. Bu Tayyar Rahime'nin, Şerife Bacı'nın, Gördesli Makbule'nin, Hasan Tahsin'in, Şahin Bey'in ve on dördünde cepheye koşanların emanetidir. Bugün tarikatların, tacizci sözde şeyhlerin, yağmacıların, yüzde oncuların çizmeleri altında ezilen Cumhuriyet'i sahiplenmek bu emanete sahip çıkmaktır.
Onu yeniden 1920 ruhuyla içinde tüm halkın olduğu, AB-ABD-NATO ittifakına bel bağlamayan ve kendi kararlarını bağımsız bir iradeyle aldığı bir ortama kavuşturmamız dileğiyle...
"Efendiler, yarın Cumhuriyet'i ilan edeceğiz"
Gazi Mustafa Kemal-28 Ekim 1923



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

HENDESE-İ MÜLKİYE

CIVIL ENGINEER - (SİVİL) İNŞAAT MÜHENDİSİ Mühendis kelimesi Arapça kökenli "hendese" yani geometri kelimesinden türemiş geometri bilen anlamına gelir. Osmanlı Devleti' nde askeri kökenli bir eğitim modeliyle ordu ihtiyaçlarını karşılamakla başlamasına müteakip sivil ihtiyaçları da gideren bir meslek alanına dönüşmüştür. 1773 Mühendishâne-i Bahrî Hümâyûn 1775 İstanbul Haliç Tersâne-i Âmire-              Hendese Odası 1781 Mühendishâne  1795 Mühendishâne-i Cedîde  1806 Mühendishâne-i Berrî-i Hümâyûn 1883 Hendese-i Mülkiye Mektebi 1909 Mühendis Mekteb-i Âlîsi 1928 Yüksek Mühendis Mektebi 1944 İstanbul Teknik Üniversitesi *Mimar SİNAN (1489-1588)  Aslında Mimarlık ve İnşaat mühendisliği henüz birbirinden ayrılmamış toplam bir disiplin iken ilk inşaat mühendisi 1586 tarihli bir Vakfiye'ye istinaden Mimar Sinan sayılmalıdır. Bkz. Evliya ÇELEBİ- Seyahatname  Edirne Selimiye Cami'si için Mimar Sinan'a atfen "M...

BOZKIRIN TEZENESİ NEŞET ERTAŞ

“Garip” mahlasını kullanan ve abdal geleneğinin 20. Yüzyıl temsilcilerinden Neşet Ertaş, 1938 yılında Çiçekdağı ilçesinde başladığı hayat mücadelesine müziğe ve halk edebiyatına kazandırdığı yüzlerce eserin tasavvufi hazzını yaşayarak nokta koymuş ve 2012 yılında gözlerini yummuştu. Ölümsüz eserleriyle, yaşam felsefesiyle halkın gönlünde hiç yummadı o gözlerini. Çocukluğunda başlayan müzik hayatı, kendi biyografisini kaleme aldığı eserinde şu şekilde dökülmüştü dilinden. “Dizinde sızıydı anamın derdi Tokacı saz yaptı elime verdi Yeni bitirmiştim üç ile dördü Baban gibi sazcı oldun dediler” Ustası, babası Muharrem Ertaş’tı. Ondan aldığı usta-çırak eğitimiyle ve Türkmen-Abdal geleneğiyle yoğrulan Ertaş ilk sazını bağrına bastığından beri hiç bırakmadı. Onun beslendiği kültürde saz çalmak, türkü söylemek sıradan bir uğraş değil, adeta ibadetti. Dadaloğlu’nun avazı, Karacaoğlan’ın beyitleri, Pir Sultan’ın deyişleri, Muharrem Usta’nın bozlakları… Beslendiği bu kült...

KIRŞEHİR'e YOLU DÜŞENLER

Kültür-sanat alanında verimli bir geçmişe sahiptir Kırşehir. Hacı Bektaş-ı Veli’nin saçtığı tohumların  filizlendiği bir diyardır. Ozanların, şairlerin diyarıdır. Tıpkı Âşık Paşa gibi, Ahmed-i Gülşehri gibi, Âşık  Said gibi ve bin yıllık Abdal geleneğinin devamcısı ozanlar Muharrem Ertaş, Neşet Ertaş, Hacı Taşan ve  yüzlercesi gibi… Kırşehir çok çeşitli düşünce ve sanat ortamından izler taşımaktadır.  Bu havayı soluyanların uzun süre terk edemediği bu kültür şehri aynı zamanda birçok edebiyatçıya,  siyasetçiye, şaire de ev sahipliği yapmıştır. Kimi zaman gönülden kimi zaman zorunlu sürgünlerle.  Evet, bir zamanlar sürgün edilen ‘ıslah’ olmaları için siyasi sürgüne uğrayan onca yazarımız, şairimiz  de bu şehirden geçmiştir. Kırşehir’de iki yıl siyasi sürgün dönemi (1945-1947) geçiren şair A. Kadir “Mutlu Olmak Varken”  kitabında anlatır sürgün anılarını. Yokluk ve parasızlık günlerinde burada kurduğu birkaç dostluğu  anlatır. Ve Halke...